Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Bądź świętym
o. James Guirguis (tłum. Gabriel Szymczak), 19 czerwca 2026
.jpg)
Może wydawać się dziwne, że obchodzimy święto Wszystkich Świętych w niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego, ale słusznie możemy zapytać: „Czyż może być lepszy dzień na takie święto?”. Na Zachodzie, w kalendarzu gregoriańskim, powszechną praktyką jest obchodzenie dnia Wszystkich Świętych 1 listopada. Z tego powodu obchodzimy wielkie święto kulturowe w Dzień Wszystkich Świętych, czyli w Wigilię Wszystkich Świętych, Halloween. Jednak dla prawosławnych święto Wszystkich Świętych jest bezpośrednio i ściśle związane z zesłaniem Ducha Świętego. Dlatego dni, święta i uroczystości są tak uporządkowane i rozmieszczone, aby Kościół zawsze nauczał swoje dzieci w każdym aspekcie swojego życia.
Uroczystość Wszystkich Świętych przypada na niedzielę bezpośrednio po Zesłaniu Ducha Świętego, aby nam coś pokazać i dać nam wgląd w życie Królestwa. Świętość jest możliwa dzięki działaniu Ducha Świętego. Świętość są możliwa dzięki zstąpieniu Ducha Świętego. W życiu Kościoła jest wielu, wielu świętych, w rzeczywistości są oni niezliczeni. Jednak każdego dnia roku cerkiewnego wspominamy niektórych z nich, zazwyczaj tych, którzy zasnęli w danym dniu. Jednak w przypadku innych, jeszcze ważniejszych świętych, możemy świętować nie tylko dzień ich śmierci, ale także inne dni, takie jak dzień ich poczęcia lub dzień ich narodzin, co widzimy zarówno u św. Jana Chrzciciela, jak i Najświętszej Marii Panny, Matki Bożej.
Święty Paweł mówi o całej rzeszy świętych jako o „wielkim obłoku świadków”. Według naszej chrześcijańskiej definicji świadek to ten, kto daje świadectwo prawdzie Jezusa Chrystusa. Nasze słowo „świadek” pochodzi od greckiego słowa oznaczającego męczennika. Męczennik to ten, kto śmiało głosi i daje świadectwo prawdzie Ewangelii i Osobie Jezusa Chrystusa. Dotyczy to zarówno tych, którzy umarli za wiarę w Chrystusa, jak i tych, którzy żyli sprawiedliwie z miłości do Boga. Męczennik to ten, którego nie odstraszają żadne groźby więzienia, kary, tortur ani niczego innego, nawet śmierci. Zaparcie się Pana Jezusa Chrystusa jest bowiem uważane przez męczenników i świętych za o wiele gorsze niż śmierć. To śmierć duszy. Powinienem wam powiedzieć, że dla świętych dotyczy to nie tylko nauczania naszego Pana, ale także nauczania Jego umiłowanej Oblubienicy, Kościoła, Ciała Chrystusa. Kościół jest obecnością Chrystusa na ziemi. Jego nauczanie jest odbiciem Bożej prawdy i dobroci. Zatem, kiedy ktoś odrzuca jasne i niezmienne nauczanie Kościoła, w rzeczywistości odrzuca samego Chrystusa.
Powróćmy na chwilę do świętych. Jesteśmy niezwykle błogosławieni słuchaniem, czytaniem i studiowaniem ich żywotów. Każdy z tych świętych i każda z ich historii uczy nas czegoś nowego i innego. Każdy z nich pomaga nam wzrastać w naszej własnej wierze, dzięki obserwacji ich życia, zmagań i unikalnych sposobów, w jakie ożywiali swoją wiarę i miłość do Jezusa Chrystusa. Nie ma dwóch takich samych świętych, tak jak nie ma dwóch takich samych ludzi. Duch Święty oddziałuje na każdego człowieka i inspiruje go w inny sposób.
Jest krótki fragment z Ojców Pustyni, który to podkreśla. „Abba Pojmen powiedział, że abba Jan powiedział, iż święci są jak grupa drzew, z których każde wydaje inne owoce, ale czerpie wodę z tego samego źródła. Praktyki jednego świętego różnią się od praktyk drugiego, ale to ten sam Duch działa we wszystkich” - s. Benedicta Ward, „Mowy Ojców Pustyni”.
To jeden z powodów, dla których tak ważne jest, byśmy uczyli się od świętych, ale nigdy nie powinniśmy próbować ich naśladować w szczegółach ich życia i zmagań. To, co może zadziałać u jednej osoby, może zaszkodzić innej. Piękno naszej wiary polega na tym, że Bóg daje każdemu z nas dokładnie to, czego potrzebujemy, aby wzrastać i stać się świętymi.
Może to być dla ciebie zaskoczeniem. Być może myślałeś, że świętość jest dla innych, wyjątkowych osób. Być może myślałeś, że święci rodzą się tacy. Wszystko to jest fałszywe. Wszyscy urodziliśmy się z tą samą naturą. To dzieło szatana, aby zdyskredytować twoją wiarę i twoje synostwo, pierworództwo nadane ci przez chrzest święty. Zostaliśmy stworzeni, aby stać się świętymi. Bóg dał ci życie, abyś mógł je wykorzystać według własnego wyboru, ale w rzeczywistości pragnie cię poznać i głęboko wszczepić w ciebie swoje życie. Pragnie tak bliskiej więzi z nami, abyśmy przynosili święte owoce. Abyśmy mieli zdolność karmienia innych owocem świętości.
Ale naprawdę ważne jest, aby zrozumieć, że nie możesz i nie staniesz się święty dzięki własnym wysiłkom, jeśli są podejmowane z dala od Boga. Jesteśmy bowiem pod wpływem namiętności i złych pragnień. I dlatego nasze wysiłki muszą być zakorzenione w Chrystusie i Jego Kościele.
Jak często ludzie przychodzą do spowiedzi i mówią: „Postaram się być mniej gniewny, postaram się mieć mniej pożądania, postaram się być bardziej pokorny itd.”. To zupełnie mija się z celem. Brzmi jak samopomoc. Nasza droga jest drogą świętych, którzy starają się, zbliżając się do Chrystusa każdego dnia. To droga wskazana nam przez nasze wielkie wzory do naśladowania i nauczycieli życia chrześcijańskiego.
Św. Makary Wielki pisze: „Cokolwiek dusza uzna za stosowne uczynić sama, jakiekolwiek starania i trudy podejmie, polegając jedynie na własnych siłach i myśląc, że może osiągnąć doskonały sukces sama, bez współpracy Ducha, jest w wielkim błędzie. Nie przydaje się to w miejscach niebiańskich; nie przydaje się to Królestwu Niebieskiemu – tej duszy, która przypuszcza, że może osiągnąć doskonałą czystość sama z siebie i tylko sama, bez Ducha” (św. Makary Wielki, Homilie duchowe, Homilia 24).
Codziennie biegniemy do Chrystusa, aby otrzymać coś, co jest obce naszej złamanej ludzkiej naturze. Biegniemy, aby otrzymać skarb łaski Ducha Świętego. To oddziela świętych od wszystkich innych. Ci, którzy pozwolili Duchowi Świętemu ozdabiać ściany swoich serc, teraz sami ozdabiają ściany cerkwi na całym świecie. Obyśmy wszyscy dołączyli do nich jako jedna rodzina świętych.
o. James Guirguis (tłum. Gabriel Szymczak)
za: Out of Egypt
fotografia: Toni_p96 /orthphoto.net/
Uroczystość Wszystkich Świętych przypada na niedzielę bezpośrednio po Zesłaniu Ducha Świętego, aby nam coś pokazać i dać nam wgląd w życie Królestwa. Świętość jest możliwa dzięki działaniu Ducha Świętego. Świętość są możliwa dzięki zstąpieniu Ducha Świętego. W życiu Kościoła jest wielu, wielu świętych, w rzeczywistości są oni niezliczeni. Jednak każdego dnia roku cerkiewnego wspominamy niektórych z nich, zazwyczaj tych, którzy zasnęli w danym dniu. Jednak w przypadku innych, jeszcze ważniejszych świętych, możemy świętować nie tylko dzień ich śmierci, ale także inne dni, takie jak dzień ich poczęcia lub dzień ich narodzin, co widzimy zarówno u św. Jana Chrzciciela, jak i Najświętszej Marii Panny, Matki Bożej.
Święty Paweł mówi o całej rzeszy świętych jako o „wielkim obłoku świadków”. Według naszej chrześcijańskiej definicji świadek to ten, kto daje świadectwo prawdzie Jezusa Chrystusa. Nasze słowo „świadek” pochodzi od greckiego słowa oznaczającego męczennika. Męczennik to ten, kto śmiało głosi i daje świadectwo prawdzie Ewangelii i Osobie Jezusa Chrystusa. Dotyczy to zarówno tych, którzy umarli za wiarę w Chrystusa, jak i tych, którzy żyli sprawiedliwie z miłości do Boga. Męczennik to ten, którego nie odstraszają żadne groźby więzienia, kary, tortur ani niczego innego, nawet śmierci. Zaparcie się Pana Jezusa Chrystusa jest bowiem uważane przez męczenników i świętych za o wiele gorsze niż śmierć. To śmierć duszy. Powinienem wam powiedzieć, że dla świętych dotyczy to nie tylko nauczania naszego Pana, ale także nauczania Jego umiłowanej Oblubienicy, Kościoła, Ciała Chrystusa. Kościół jest obecnością Chrystusa na ziemi. Jego nauczanie jest odbiciem Bożej prawdy i dobroci. Zatem, kiedy ktoś odrzuca jasne i niezmienne nauczanie Kościoła, w rzeczywistości odrzuca samego Chrystusa.
Powróćmy na chwilę do świętych. Jesteśmy niezwykle błogosławieni słuchaniem, czytaniem i studiowaniem ich żywotów. Każdy z tych świętych i każda z ich historii uczy nas czegoś nowego i innego. Każdy z nich pomaga nam wzrastać w naszej własnej wierze, dzięki obserwacji ich życia, zmagań i unikalnych sposobów, w jakie ożywiali swoją wiarę i miłość do Jezusa Chrystusa. Nie ma dwóch takich samych świętych, tak jak nie ma dwóch takich samych ludzi. Duch Święty oddziałuje na każdego człowieka i inspiruje go w inny sposób.
Jest krótki fragment z Ojców Pustyni, który to podkreśla. „Abba Pojmen powiedział, że abba Jan powiedział, iż święci są jak grupa drzew, z których każde wydaje inne owoce, ale czerpie wodę z tego samego źródła. Praktyki jednego świętego różnią się od praktyk drugiego, ale to ten sam Duch działa we wszystkich” - s. Benedicta Ward, „Mowy Ojców Pustyni”.
To jeden z powodów, dla których tak ważne jest, byśmy uczyli się od świętych, ale nigdy nie powinniśmy próbować ich naśladować w szczegółach ich życia i zmagań. To, co może zadziałać u jednej osoby, może zaszkodzić innej. Piękno naszej wiary polega na tym, że Bóg daje każdemu z nas dokładnie to, czego potrzebujemy, aby wzrastać i stać się świętymi.
Może to być dla ciebie zaskoczeniem. Być może myślałeś, że świętość jest dla innych, wyjątkowych osób. Być może myślałeś, że święci rodzą się tacy. Wszystko to jest fałszywe. Wszyscy urodziliśmy się z tą samą naturą. To dzieło szatana, aby zdyskredytować twoją wiarę i twoje synostwo, pierworództwo nadane ci przez chrzest święty. Zostaliśmy stworzeni, aby stać się świętymi. Bóg dał ci życie, abyś mógł je wykorzystać według własnego wyboru, ale w rzeczywistości pragnie cię poznać i głęboko wszczepić w ciebie swoje życie. Pragnie tak bliskiej więzi z nami, abyśmy przynosili święte owoce. Abyśmy mieli zdolność karmienia innych owocem świętości.
Ale naprawdę ważne jest, aby zrozumieć, że nie możesz i nie staniesz się święty dzięki własnym wysiłkom, jeśli są podejmowane z dala od Boga. Jesteśmy bowiem pod wpływem namiętności i złych pragnień. I dlatego nasze wysiłki muszą być zakorzenione w Chrystusie i Jego Kościele.
Jak często ludzie przychodzą do spowiedzi i mówią: „Postaram się być mniej gniewny, postaram się mieć mniej pożądania, postaram się być bardziej pokorny itd.”. To zupełnie mija się z celem. Brzmi jak samopomoc. Nasza droga jest drogą świętych, którzy starają się, zbliżając się do Chrystusa każdego dnia. To droga wskazana nam przez nasze wielkie wzory do naśladowania i nauczycieli życia chrześcijańskiego.
Św. Makary Wielki pisze: „Cokolwiek dusza uzna za stosowne uczynić sama, jakiekolwiek starania i trudy podejmie, polegając jedynie na własnych siłach i myśląc, że może osiągnąć doskonały sukces sama, bez współpracy Ducha, jest w wielkim błędzie. Nie przydaje się to w miejscach niebiańskich; nie przydaje się to Królestwu Niebieskiemu – tej duszy, która przypuszcza, że może osiągnąć doskonałą czystość sama z siebie i tylko sama, bez Ducha” (św. Makary Wielki, Homilie duchowe, Homilia 24).
Codziennie biegniemy do Chrystusa, aby otrzymać coś, co jest obce naszej złamanej ludzkiej naturze. Biegniemy, aby otrzymać skarb łaski Ducha Świętego. To oddziela świętych od wszystkich innych. Ci, którzy pozwolili Duchowi Świętemu ozdabiać ściany swoich serc, teraz sami ozdabiają ściany cerkwi na całym świecie. Obyśmy wszyscy dołączyli do nich jako jedna rodzina świętych.
o. James Guirguis (tłum. Gabriel Szymczak)
za: Out of Egypt
fotografia: Toni_p96 /orthphoto.net/