publicystyka: List 60. Całkowicie unikaj tego, co narusza pokój duchowy

List 60. Całkowicie unikaj tego, co narusza pokój duchowy

św. mnich Ambroży z Optiny, tłum. M. Diemianiuk, 28 lutego 2024

Święty Ambroży z Optiny żył w latach 1812-1891. Urodził się w pobożnej rodzinie (dziadek był kapłanem), uczył się w seminarium w Tambowie, w 1839 roku przybył do Pustelni Optinskiej. Został do niej przyjęty w 1840, był uczniem starca Lwa, a po jego śmierci - starca Makarego. W 1842 roku złożył śluby zakonne, otrzymując imię Ambroży. W 1845 roku przyjął święcenia kapłańskie, po czym poważnie zachorował. Prawdopodobnie w 1848 roku, w czasie nasilenia choroby, przyjął wielką schimę, zachowując dotychczasowe imię. Od 1860 roku, po śmierci starca Makarego, pełnił duchowy trud starczestwa, pomimo stałych i nawracających chorób. Tę posługę pełnił 30 lat, aż do czasu, gdy jego stan zdrowia uniemożliwił mu funkcjonowanie. Zmarł w 1891 roku; formalnie kanonizowany w 1988 roku.

Przedstawiamy czytelnikom wybrane listy świętego starca, kierowane do osób świeckich. Z bogatego zbioru korespondencji tłumacz starał się wybrać te, których treść jest zrozumiała i pożyteczna dla każdego odbiorcy.


* * *

Pośród wszystkich lęków i pretensji K. i wszystkiego innego, staraj się kierować do wewnętrznego chrześcijaństwa i staraj się odrzucać wszystkie przeciwne myśli modlitewnym wzywaniem imienia i pomocy Bożej. Wiele razy tobie pisałem: jak by nie wydawały się dobrze wyglądające i godne zaufania przychodzące myśli, to jeśli doprowadzają do zmieszania, to jawny znak, że są z przeciwnej strony i według Ewangelii nazywają się wilkami w owczej skórze (por. Mt 7, 15). Prawidłowe myśli i rozważania uspokajają duszę, a nie wzburzają; tylko przy tym zawsze powinno się uczynki i postępki innych oddawać Sądowi Bożemu i własnej woli człowieka, rozpamiętując apostolskie słowo: „Każdy sam za siebie zda relację Bogu” (Rz 14, 12). Jest też duchowa gorliwość nie według rozumu, takiej gorliwości zawsze należy unikać, ponieważ taką gorliwość święty Izaak Syryjczyk odnosi do wielkiej choroby duchowej.

Nie na darmo powiedziano w psalmach: „Szukaj pokoju i dąż do niego” (Ps 33, 15), czyli całkowicie unikaj tego, co narusza twój pokój duchowy, jakby nie wydawało się to szlachetne. Bóg sądzi człowieka nie po prostu według uczynków, ale według zamiarów uczynków, a te zamiary są tylko Jemu Jedynemu znane. Jeśli w czymś niedomagamy, to powinniśmy w tym przynieść szczere pokajanie, i korzyć się, i nikogo nie osądzać, i nikomu nie dokuczać.

13 grudnia 1884 roku