W styczniowym wydaniu Przeglądu Prawosławnego

Anna Radziukiewicz, 04 stycznia 2021

W przemyśleniach na nowy rok o. Konstanty Bondaruk sumuje rok miniony, który świat boleśnie odczuł w swej bezradności wobec koronawirusa czy dopustu Bożego i zauważa, że przyszły w znacznej mierze będzie zależeć od naszej roztropności, dalekowzroczności, dyscypliny i starań. Bo to my decydujemy o zepsuciu obyczajów, agresji, nienawiści, obelgach, braku szacunku do inaczej myślących. Zachęca więc, by żyć zgodnie z wolą Bożą, a każdy rok traktować jako „rok łaski Bożej”.

W wieku 90 lat 20 listopada odszedł patriarcha serbskiej Cerkwi Ireneusz, cieszący się powszechnym szacunkiem. Jako rektor i profesor seminarium w Prizren, wychował całe generacje duchownych. Odnowił życie monastyczne. Odbudował wiele świątyń. Przeprowadził naród przez pustynię komunizmu. Współtworzył nowy ład na powojennych Bałkanach. Kochał Kosowo, dla niego mógł zrobić wszystko. O patriarsze i jego pogrzebie pisze o. Michał Czykwin. A Świetłanie Ługańskiej, która z nim wywiad przeprowadziła, mówi o swej duchowej drodze i umiłowaniu ludzi, zwłaszcza prostych i wierzących, których „ustami i przez nich mówi Duch Święty”.

W tekście Ługańskiej wracamy jeszcze do metropolity Czarnogóry i Przymorza Amfiłohija, człowieka wielkiego formatu, o którym można powiedzieć, że na ludziach takich jak on i na ich modlitwie opiera się świat. Metropolita osierocił Czarnogórę 30 października.

W Karakulach w parafii supraskiej stanie cerkiew. Na razie jest plac. 29 listopada poświęcono krzyż na ziemi, na której stanie świątynia. Więcej pisze Natalia Klimuk.

W ramach „supraskich spotkań”, choć przenoszonych z powodu epidemii do innych miejsc, prowadzona przez Annę Radziukiewicz i Eugeniusza Czykwina rozmowa z o. Leoncjuszem Tofilukiem – proboszczem parafii, założycielem i dyrektorem szkoły ikonograficznej, ikonografem, jubilerem, znawcą śpiewu cerkiewnego, inwestorem, człowiekiem, który „jeszcze nie usiadł na ławce” i który może nauczyć jak żyć, jak trudzić się i się radować.

„Na żywo”, czyli o tym jak powstają i ile wymagają trudu telewizyjne audycje, transmitujące prawosławne nabożeństwa na kanałach ogólnopolskich, zwłaszcza podczas pandemii.

„O Niemcu, który założył monaster” to interesująca opowieść Ałły Matreńczyk o Norbercie Kuchinke, jednym z czołowych niemieckich dziennikarzy, katoliku, urodzonym w 1940 roku niedaleko Wrocławia (Breslau), który pokochał ruską kulturę, upowszechniał ją w Niemczech, poznawał wciąż ruskich ludzi i zapragnął, by utworzyć 80 kilometrów od Berlina prawosławny monaster, gdzie by się spotykali Rosjanie i Niemcy – katolicy i protestanci, w dawnym pałacu. Jak dopiął swego – o tym w tekście.

Piszemy o nestorze naszych batiuszków, o. Aleksandrze Makalu, który 1 grudnia odszedł do wieczności oraz o zmarłym tego samego dnia proboszczu parafii w Dąbrowie Białostockiej o. Mikołaju Dejneko.

Andrzej Charyło w tekście „To nie ozdoba” pisze o tatuażach.

Znów o trudnych problemach, trapiących świat prawosławny pisze Andrzej Charyło, od dłuższego czasu obserwujący sytuację na Ukrainie i na Cyprze, którego Cerkwi grozi rozłam, a wszystko jest następstwem uznania przez patriarchę Konstantynopola raskolniczeskiej Cerkwi na Ukrainie.

W SoS-ie między innymi wspomnienia o zmarłej byłej konsul PRL Halinie Matejczuk, o nowym gmachu Bielskiego Domu Kultury, o czystce w kulturze na Podlasiu, o trzech chatach pięknie przywróconych do życia, o ziemniakach … leczniczych.