Smutek i radość. Słowo na dzień Narodzenia Najświętszej Bogurodzicy

tłum. Michał Diemianiuk, 21 września 2020

Uroczyście świętujemy, drodzy bracia i siostry, narodzenie Najświętszej Dziewicy Marii z bezpłodnych rodziców, pobożnych Joachima i Anny. W pierwszych wiekach wiary chrześcijańskiej święta Cerkiew ustanowiła to święto. Świętowane wydarzenie - narodzenie wybranej przez Boga Dziewczynki - przyniosło radość całemu światu, bowiem Bogoczłowiek Chrystus Jezus, Który zajaśniał z Niej, zniszczył przekleństwo Boże ciążące na występnym i niegodnym rodzaju ludzkim i sprowadził nań błogosławieństwo Boże, i podeptawszy powszechną śmierć, darował ludziom życie wieczne. Tak wyjaśnia święta Cerkiew przyczynę dzisiejszej radości.

Długo smucili się z powodu swej bezpłodności sprawiedliwi rodzice Wiecznej Dziewicy, długo i gorąco modlili się do Pana o rozwiązanie bezpłodności, która była uważana za karę od Boga za grzechy; dawali wiele jałmużny, żeby nakłonić ku łasce Wszechłaskawego, i znosili potwarze od współplemieńców, i w tym smutku i nieustannej modlitwie, i dobroczynności stopniowo oczyszczali się duchem i rozpalali się bardziej i bardziej miłością i oddaniem Bogu, i w ten sposób byli przygotowywani przez Opatrzność Bożą do błogosławionego narodzenia Błogosławionej Córki, wybranej ze wszystkich pokoleń na Matkę wcielonego Słowa.

Wąską i smutną drogą Pan prowadzi ku chwale i błogosławieństwu wybrańców Swoich, bowiem i Samej Matce Bożej według ciała było przepowiedziane przez Symeona, że Jej duszę przeniknie miecz i doświadczy Ona ciężkich smutków podczas cierpiętniczego życia Jej Syna, aby objawiły się zamysły licznych serc ludzkich (Łk 2, 34-35). Taka smutna i wąska droga jest wszystkich wybrańców Bożych, bowiem świat i władca świata, czyli wróg Boga i ludzi, skrajnie przygniata ludzi Bożych; i Sam Pan dopuszcza, aby szli wąską drogą, ponieważ ona sprzyja dążeniu do Boga i pokładaniu w Nim Samym swojej nadziei.

Ale odwróćmy wzrok ze smutku ku radości. Jaką radość daje nam Narodzenie Matki Bożej? Objaśnijmy dokładnie cerkiewną pieśń, wyjaśniającą przyczyny radości święta. Przez narodzenie Wiecznej Dziewicy, przez jednorodzonego Syna Jej i Boga, przeklęta i odrzucona ludzkość pojednała się z Bogiem, niezmiernie zasmuconym przez jej grzechy, bowiem Chrystus stał się Pośrednikiem pojedniania (Rz 5, 10-11); oswobodziła się z przekleństwa i śmierci wiecznej, stała się godna błogosławieństwa Ojca Niebiańskiego; zjednoczyła się i zmieszała z jestestwem Bożym; podniesiona została do pierwotnej godności swojej tym zmieszaniem, według wyrażenia cerkiewnej pieśni; odrzucony przedtem człowiek stał się godny usynowienia przez Ojca Niebiańskiego, otrzymał obietnicę chwalebnego zmartwychwstania i wiecznego życia na niebiosach razem z aniołami.

To wszystko dokonało się i dokonuje się przez wcielonego z Przeczystej Dziewicy i Ducha Świętego Syna Bożego i orędownictwo Przeczystej Jego Matki. Jakże została uczczona i wywyższona ludzkość przez świętą Dziewicę Bogurodzicę, bowiem Ona stała się godna odnowienia i usynowienia Bogiem; i Ona Sama stała się godna przez Swoją niezmierną pokorę i największą czystość, i świętość być Matką Bogoczłowieka! Ona zawsze jest najsilniejszą Orędowniczką i Przedstawicielką rodzaju ludzkiego przed Swoim Synem i Bogiem! Ona jest naszą Nadzieją nie do zawstydzenia; Ona odgania od nas chmury sprawiedliwego gniewu Bożego, otwiera nam dawny raj Swoim potężnym wstawiennictwem; Ona podtrzymuje trony królów i chroni je niezachwiane na wieki. Ona tysiąckroć ratowała i ratuje Ruś od początku i do teraz; Ona ją wywyższyła, wysławiła, umocniła i umacnia ją; Ona jest Poręczycielką grzesznych ku zbawieniu. Do Niej chrześcijanie zwracają swoje niezliczone modlitwy, prośby, pochwały, opiewania i dziękczynienia; Ona uczyniła i czyni w Cerkwi niezliczone cuda, dobroczynne, na wszystkich krańcach świata.

Świętujmy więc wszyscy światle święto Narodzenia Przenajświętszej Dziewicy Marii, ozdabiając samych siebie wszelkimi chrześcijańskimi cnotami. Amen.

Święty sprawiedliwy Jan Kronsztadzki

za: pravoslavie.ru