Wstawienniczka za grzesznych

oprac. K. Draniewicz, 20 marca 2016

Nazwa Ikony Matki Bożej Wstawienniczka za grzesznych (Sporucznica gresznych) pochodzi od zachowanego na niej napisu. Rozpoczyna się on słowami: "Ja jestem Wstawienniczką za grzesznych przed Synem Moim...". Święto tej Ikony obchodzone jest 7/20 marca i 29 maja/11 czerwca.

Matka Boża Sama tytułuje Siebie Wstawienniczką, Poręczycielką czy też Pośredniczką pomiędzy Jezusem Chrystusem a grzeszącymi ludźmi. Pochodzenie tej ikony nie jest znane. Pojawiła się ona w Rosji w jednym z monasterów diecezji orłowskiej, zwanym Nikołajewski-Ordyn, powstałym w XVI w. na miejscu objawienia się ikony św. Mikołaja Cudotwórcy. Przez długie lata Ikona Matki Bożej znajdowała się wśród innych ikon w pobliskiej kapliczce. Jej powierzchnia zbladła i zza grubej warstwy kurzu prawie nie można było odczytać znajdującego się na niej napisu. Latem 1844 r. do monasteru przybyła żona kupca Poczepina z chorym na padaczkę dwuletnim synkiem. Poprosiła odsłużyć akatyst przed zapomnianą ikoną. Po wspólnej modlitwie synek wyzdrowiał. Ikonę uznano za cudotwórczą, zmyto z niej kurz i przeniesiono do monasterskiej świątyni, gdzie zaczęli przybywać ludzie pragnący modlić się o uzdrowienie. Kolejno następowały przypadki uzdrowień. Po pewnym czasie w okolicy wybuchła epidemia cholery. Dzięki modlitwom przed tą ikoną choroba ustąpiła i nikt z zarażonych nie zmarł.

Na ikonie przedstawiona jest Matka Boża wraz z Synem na lewym ramieniu, który podtrzymuje Jej prawą dłoń. Dookoła znajduje się napis rozpoczynający się od słów „Ja jestem Wstawienniczką za grzesznych przed Synem Moim”. Maryja i Dzieciątko mają na głowach korony. Wokół postaci znajduje się 12 gwiazd, bowiem Bogarodzica nazywana jest przez Cerkiew "Gwiazdą Objawiającą Słońce". Ikona jest szczególnie czczona w Rosyjskim Kościele Prawosławnym i znane są co najmniej trzy jej repliki uznane za cudotwórcze. Jedna z nich została napisana w 1848 dla moskwianina Dymitra Bonczeskuła i znajduje się dziś w wybudowanej ku czci tej Ikony kaplicy w cerkwi św. Mikołaja w Chamownikach. Inna przechowana jest na Ukrainie w żeńskim monasterze Trójcy Świętej w Korcu.

Na podstawie książki „Ikony Matki Bożej” w opracowaniu Jarosława Charkiewicza oraz http://days.pravoslavie.ru/Life/life592.htm, http://hram-troicy.prihod.ru/zhitie_svjatykh_razdel/view/id/39422

Film: tutaj.