Tylko wolny potrafi dziękować, tylko przez wdzięczność przezwyciężany jest strach, tylko chwała rozpoznaje w mrocznym i przerażającym świecie obecność i moc Bożej miłości.

W tym świątecznym okresie niekiedy słychać głosy oburzenia na świat, że skomercjalizował i spłycił Wcielenie, i zastąpił je migającymi lampkami choinkowymi. A jeśli zrobił to dlatego, że lampki po prostu dają dokładnie to, co obiecują? Tymczasem o Bogu słyszysz jedno, ale obserwując nas – widzisz coś zupełnie innego.

Dla absolutnej większości cywilizacji ludzkich – dla starożytnych Hindusów, Chińczyków, Rzymian, Greków i wszystkich innych – świat miał sens, miał przeznaczenie i cel, prawo i porządek, harmonię i hierarchię. Człowiek był powołany, aby dostrzec ten porządek, odczytać w nim swoje przeznaczenie i żyć zgodnie z nim.

Był wieloletnim proboszczem parafii pw. św. Mikołaja Cudotwórcy w Drohiczynie.

Życie w świecie, którego prawda jest ukryta, często jest ciche. Znacznie bardziej naznaczone jest słuchaniem niż mówieniem. Zakłada własną niewiedzę i z zachwytem czeka na to, czego nie wie. Często jest zaskoczeniem.

To Kościół dał nam zegary (w pewnym sensie). Słowo „zegar” zdradza to - pochodzi od słowa oznaczającego „dzwon”. To dzwony w klasztorze sygnalizowały godziny modlitwy. Ściśle rzecz biorąc, w średniowieczu tylko mnisi musieli znać „godzinę” dnia, ponieważ „modlili się godzinami”.

W tym żłobie jest nie tylko potomek Dawida Króla, nie tylko dziedzic Domu Izraela, nie tylko jakiś król – ale Sam Król. On jest Królem królów, Panem panów, Bogiem bogów, Wodzem aniołów, samym Panem Zastępów – i stał się ciałem, i zamieszkał wśród nas.

Czy będę jak uczeni w Piśmie, kapłani i faryzeusze, tak pochłonięty własnymi oczekiwaniami i własnym poczuciem tego, jak powinno być, własnym poczuciem tego, co słuszne, że nie jestem otwarty na Tego, który nadchodzi?

Prawdziwa miłość jest zawsze osobista, od serca do serca, od człowieka do człowieka.

Bądźmy w tych dniach w naszych świątyniach, by stać się mistycznymi uczestnikami wydarzenia Betlejemskiej Groty. Wsłuchując się w teksty Pisma Świętego i nabożeństw, przenieśmy nasze myśli do tamtych wydarzeń, by uświadomić sobie, jak bardzo Bóg ogołocił samego siebie, zbawiając nas.