Każdy jest malarzem własnego życia - św. Grzegorz z Nyssy.

Nowoczesność ma na celu stworzenie lepszego świata bez szczególnego odniesienia do Boga - jest to koncepcja laicka. Ale „dobrem”, które nadaje sens każdemu działaniu, jest sam Bóg, jak objawił to Chrystus.

Znamy lub twierdzimy, że znamy prawdziwą tożsamość Jezusa. Śpiewamy, modlimy się do Niego i oddajemy Mu cześć. Słuchamy Pisma Świętego Nowego Testamentu. Przyjmujemy sakramenty jako środek łaski. Ale czy mamy wiarę setnika?

Post Piotrowy to lato duszy. Rozejrzyjcie się: natura już wykonała swoje dzieło. Śnieg stopniał, ziemia się ogrzała i wyda owoce. A nasze serce, które przeszło przez pokutne oczyszczenie, nie powinno teraz zwinąć się w kłębek i zastygnąć w wiecznym strachu. Powinno się rozwinąć. Ogrzać. I – zapłonąć.

Również i w tym roku na święto przybyło wielu, by wznieść wspólnie podziękowania za otrzymane łaski i prośby do cudownej ikony.

Centralne obchody zwieńczyła uroczysta św. Liturgia, której przewodniczył Jego Ekscelencja Najprzewielebniejszy Abel, Arcybiskup Lubelski i Chełmski wraz z hierarchami Cerkwi prawosławnej w Polsce.

Św. Antoni Wielki rozróżniał trzy rodzaje chrześcijan: niewolnika, najemnika i syna. Niewolnik pracuje ze strachu. Najemnik pracuje za wynagrodzenie. Syn pracuje z miłości. Pierwsi dwaj to „profesjonaliści”. Syn jest amatorem. Jest też jedynym z tej trójki, który zna Boga, bo tylko miłość zna cokolwiek.

Jeżeli nieugięcie trwać będziemy w miłości, wówczas nic nam nie zaszkodzi - abba Mojżesz.

Nasze serca są jak okna. Kiedy pokrywa je kurz gniewu, strachu, pychy, zazdrości, ciągłej negatywności i hałasu świata, zaczynamy myśleć, że samo życie stało się ciemne.

Gdyby nie wszystkie przykazania były konieczne do zbawienia, nie wszystkie byłyby spisane - św. Bazyli Wielki.