Wbrew powszechnemu stereotypowi prawdziwym przeciwieństwem wiary nie jest wcale ateistyczna niewiara. Przeciwieństwem wiary jest zwątpienie. Wiara to niezachwiane trzymanie się tego, co niewidzialne, to urzeczywistnienie tego, czego się oczekuje. A zwątpienie to chwiejne bagno, w którym tonie każda nadzieja.

Kultura jest ulotna, nieustannie się zmienia i dostosowuje do okoliczności i różnych przemijających sił. W żadnej kulturze nie ma trwałości. Natura naszej ludzkiej egzystencji, w jej najprawdziwszej i największej głębi, ma charakter ponadczasowy.

Bylejakość zewnętrznego sposobu życia jest znakiem słabości wewnętrznego serca – św. Izaak Syryjczyk.

Chrystus nie przyszedł, by podbić ludzi. Przyszedł, by ich zbawić. Nie przyszedł, by udowodnić swoją moc, lecz by objawić swoją miłość.

Przegląd najnowszego numeru.

Każdy jest malarzem własnego życia - św. Grzegorz z Nyssy.

Nowoczesność ma na celu stworzenie lepszego świata bez szczególnego odniesienia do Boga - jest to koncepcja laicka. Ale „dobrem”, które nadaje sens każdemu działaniu, jest sam Bóg, jak objawił to Chrystus.

Znamy lub twierdzimy, że znamy prawdziwą tożsamość Jezusa. Śpiewamy, modlimy się do Niego i oddajemy Mu cześć. Słuchamy Pisma Świętego Nowego Testamentu. Przyjmujemy sakramenty jako środek łaski. Ale czy mamy wiarę setnika?

Post Piotrowy to lato duszy. Rozejrzyjcie się: natura już wykonała swoje dzieło. Śnieg stopniał, ziemia się ogrzała i wyda owoce. A nasze serce, które przeszło przez pokutne oczyszczenie, nie powinno teraz zwinąć się w kłębek i zastygnąć w wiecznym strachu. Powinno się rozwinąć. Ogrzać. I – zapłonąć.

Również i w tym roku na święto przybyło wielu, by wznieść wspólnie podziękowania za otrzymane łaski i prośby do cudownej ikony.